۱. من خوب می دانم علاج این درد بی درمان کجاست. این را هم خوب تر می دانم که دلم علاج شدن می خواهد. و از همه واضح تر تو را می شناسم که اگر ذره ای, فقط ذره ای راه باز شود ... نور می آید از آن روزن ناچیز ... که جهانی روشن کند.۲. مصلحت از آن دست فیلم هاییست که مدام فکر می کردم یکی باید بازی می کرد که نیست.۳. درست است که منِ خفاش دوباره تا هوا تاریک می شود, چشم هایش گردالی می شود و عینِ ۳۶۰ درجه را می پیماید, اما دیگر روز و شب یکی شده اند. ۴. دلم هوایِ خانه پدری کرده و آدم هایش. ۵. خاقانی

۱. وقتی برای هر احساسی دنبال دلیل باشی, بعد از یه مدتی یاد میگیری که هیچ احساسی قابل اعتماد نیست. ۲. فروغی بسطامی

۱. دوست داشتن هر موجود دیگری, وجودت را عریان می کند. تا آنجا که خودت هم از آنچه مستور بوده, متعجب می شوی. ۲. مولوی